Rozważania Biblijne
Rozważania biblijne: OPAMIĘTANIE
Pan Jezus, rozpoczynając swoją służbę, powiedział:
" Wypełnił się czas i bliskie jest Królestwo Boże, opamiętajcie się i wierzcie Ewangelii." Mk.4,15
Opamiętanie, inaczej pokuta, żal ( z grec. metanoia- zmiana myślenia) musi dotknąć serca.
Opamiętanie prowadzi do poznania własnej błędności dotychczasowego myślenia i grzeszności życia. Pokazuje nam to historia o marnotrawnym synu, który, gdy doświadczył głodu i upodlenia, wtedy wejrzał w siebie i uznał swój grzech wobec Boga i ojca, a następnie podjął decyzję, o powrocie do domu jako sługa.( Łk.15,17-19 i 20-21).
Opamiętanie prowadzi do poznania Jezusa i jest Bożym darem: Celnik Zacheusz bardzo pragnął zobaczyć Jezusa, gdy ten przyszedł do Jerycha. I dlatego podjął trud i wspiął się na drzewo sykomory. W efekcie, chwilę później, gościł Jezusa w swoim domu i usłyszał z Jego ust słowa: "Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu, ponieważ i on jest synem Abrahama, "( Łk.19,9 ), czyli synem wiary.
Opamiętanie jest efektem uważnego słuchania Bożego Słowa o ratunku, którym jest Chrystus Pan. Tak stało się z tymi Żydami, którzy po wysłuchaniu wystąpienia apostoła Piotra, byli przeszyci do głębi serca jego słowami o zbawieniu w Chrystusie ( Dz.2,37).
Opamiętanie prowadzi do poznania Jezusa umierającego za grzechy świata i moje własne i do poznania Jezusa zmartwychwstałego w potędze Jego boskości:
"Dlatego opamiętajcie się i nawróćcie, aby były starte wasze grzechy..."( Dz.3,19)
ZBAWIENIE
Kiedy Bóg stworzył człowieka i umieścił go w raju, człowiek miał bezpośredni przystęp do Boga i relację z Nim.
Ale kiedy pierwszy człowiek zgrzeszył - Adam i Ewa, utracili więź z Bogiem, utracili bezpośrednią relację z Bogiem.
Słowo Boże mówi, że wszyscy zgrzeszyli i zostali pozbawieni chwały Boga ( Rzymian 3,23)
I zapłatą za ten grzech jest śmierć, nie tylko naszego ciała, ale też wieczna śmierć, wieczne oddalenie od Boga.
I tak to z powodu Adama grzech wszedł na świat i oddzielił człowieka od Boga, Świętego Boga.
W swojej miłości do człowieka Bóg przygotował plan ratunku w osobie Jezusa Chrystusa, swojego jedynego Syna, który przyszedł na świat aby zapłacić za wszystkie grzechy wszystkich ludzi i w ten sposób uratować czyli zbawić każdego człowieka.
W Ewangelii Jana 3: 16-17 jest napisane: "Tak bowiem umiłował Bóg świat, że Syna Jednorodzonego dał, aby każdy wierzący w Niego nie zginął, ale miał życie wieczne, nie wysłał bowiem Bóg Syna na świat, aby osądził ten świat, ale aby uratowany został świat przez Niego".
Dzieje Apostolskie 4 :12
"I nie ma w nikim innym zbawienia, gdyż nie dano nam ludziom żadnego innego imienia pod niebem, w którym moglibyśmy być zbawieni"
Jakiekolwiek wysiłki człowieka oparte na jego staraniach czy pragnieniach aby na nowo wrócić do relacji z Bogiem Ojcem, który jest w Niebie są z góry skazane na przegraną.
Tylko zaufanie Jezusowi Chrystusowi i pójście za nim i poddanie się uświęceniu przez Ducha Jezusa Chrystusa daje pewność usprawiedliwienia w oczach Boga.
Jeśli usprawiedliwienie i zbawienie możliwe byłoby na podstawie własnych uczynków, to przyjście Jezusa Chrystusa na ten świat i Jego śmierć na krzyżu byłoby zupełnie niepotrzebne.
W Liście do Galacjan 2:16 jest to bardzo prosto wyjaśnione: "wiedząc, że człowiek nie jest uznawany za sprawiedliwego dzięki wypełnianiu prawa, ale przez wiarę w Jezusa Chrystusa".
Zostaliśmy zbawieni, czyli uratowani darmo z łaski i miłosierdzia Boga wyłącznie przez wiarę czyli zaufanie Chrystusowi.
Zostaliśmy zrodzeni z Ducha Świętego, który jest rękojmią - gwarancją naszego zbawienia.
Zbawienie jest dostępne dla każdego człowieka, w każdej chwili i w każdym miejscu. Warunkiem jest tylko zaufanie Jezusowi Chrystusowi, uznanie go za Syna Bożego, który przyszedł w ciele na świat, narodzenie się z Ducha Świętego i wytrwanie do końca życia w relacji z Bogiem.
KRÓLESTWO BOŻE
Królestwo Boże: " Szukajcie najpierw Królestwa Bożego.." Mt.6,33.
Królestwo Boże należy do Boga ( Mt.6,10 ; Mt.3,2 ; Mt.4,17 ; Mk. 1,15 ).
Królestwo Boże to duchowa rzeczywistość: to panowanie Boga w ludzkim sercu; to stan duchowy ( J. 3,3 i 5 ; Obj. 20,6 ; Ef. 2,19-22 ).
Królestwo Boże to życie według Bożych zasad na Ziemi ( Mt.6,10 ; Mt.5,19 ; Mt.7,21 ).
W Królestwie Bożym Jezus jest wzorem świętości ( Duch Boży w nas).
W Królestwo Bożym Jezus jest Panem mojego życia tu i w wieczności .
W Królestwie Bożym święci Pana wydają owoce, dobre owoce. Są oni w Królestwie Bożym już tu na Ziemi, bo "...Królestwo Boże jest wewnątrz was "
( Łk.17, 20-21 ; Mt. 5,3 ; Łk.10,9 ; Ga. 5,19-21 ; 2P. 1,10-11 ; 1Kor 6,9-10 ).
CZY WIERZYSZ W TO ?
Jezus zwrócił się z takim pytaniem do Marty w Ewangelii Jana. Marta była jedną z dwóch sióstr przyjaciela Jezusa o imieniu Łazarz. Jezus rozmawia z nią kilka dni po śmierci Łazarza.
Przytoczmy tę rozmowę: " Marta zaś powiedziała do Jezusa: Panie ! Gdybyś tu był, nie umarłby mój brat. Ale i teraz wiem, że o cokolwiek poprosiłbyś Boga- da ci to Bóg.
Jezus do niej: Zmartwychwstanie twój brat. Marta na to: Wiem, że zmartwychwstanie - przy zmartwychwstaniu, w dniu ostatecznym. Jezus powiedział jej: Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem; kto wierzy we Mnie, choćby nawet umarł - żyć będzie. A każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Czy wierzysz w to ?"
Jezus powiedział do Marty: "zmartwychwstanie twój brat", lecz ona nie uwierzyła, myśląc, że Jezusowi chodzi o czas ostateczny, a nie obecny. Dlatego Jezus zapytał ją, czy wierzy w to, że to On, Jezus ma władzę nad życiem człowieka .
W przypadku Łazarza, było to wzbudzenie ciała fizycznego. Jednak Pan Jezus wskazuje w swojej wypowiedzi, że ma On moc nie tylko nad ciałem, lecz też nad duchem człowieka. Pan Jezus wzbudza w człowieku nowe życie – życie w Duchu Bożym.
Czy Ty, czytający te słowa, wierzysz w Jezusa, który powstał z martwych i żyje wiecznie ?
Czy wierzysz, że to Jezus daje życie i wskrzesza umarłych?
Czy naprawdę wierzysz Jego Słowu spisanemu w Biblii?
CIASNA DROGA I WĄSKA BRAMA
W Ewangelii Mateusza, rozdział 7: 13 i 14, Jezus mówi i zachęca, aby wchodzić przez ciasną bramę.
Ciasna brama i wąska droga prowadzą do życia i niewielu jest tych, którzy ją znajdują, a przestronna brama i szeroka droga prowadzi do zguby.
W Ewangelii Jana w rozdziale 10: 7 i 9 Jezus wyjaśnia, że to On jest bramą dla owiec i zapewnia, że jeśli ktoś wejdzie przez Niego jako bramę, ten będzie uratowany.
To wejście przez ciasną bramę to w życiu człowieka podjęcie decyzji, żeby zaufać Jezusowi, przyjąć Go jako Zbawiciela i narodzić się z Bożego Ducha (Ew. Jana 3:5).
Dalsze życie chrześcijanina to pójście wąską drogą, co oznacza życie zgodne z nauczaniem Jezusa, życie według Jego Słowa i pełnienie Jego woli.
Na tej wąskiej drodze nie ma żadnego pola manewru, jest prosta i wiedzie ostatecznie do odwiecznego życia z Jezusem.
Jezus mówi też, że wielu jest takich, którzy wchodzą przez przestronną bramę i idą szeroką drogą.
Mówi też, że niewielu jest tych, którzy znajdują ciasną bramę i wąską drogę.
Dzieje się tak dlatego, że wielu odstąpiło od nauczania Jezusa, od jego Słowa i ulegli zwiedzeniu.
Poszukali sobie innych nauczycieli, odrzucili Prawdę, którą jest wyłącznie Jezus Chrystus i uwierzyli fałszywym nauczycielom lub poszli za pożądliwościami swojego serca.
AUTORYTET
Jezus Chrystus, kiedy żył na Ziemi, działał w autorytecie Ojca, który jest w Niebie. Ew. Łukasza 9: 35 " A z Nieba odezwał się głos - ten jest Syn mój wybrany i Jego słuchajcie"
Jezus wskazuje na autorytet Ojca i działa w Jego imieniu, w Jego autorytecie.
Ewangelia Jana 8: 29 " A ten, który mnie posłał, jest ze mną nie zostawił mnie samego, bo ja zawsze czynią to, co się Jemu podoba".
Ewangelia Jana 14: 31 Jezus mówi " Lecz świat musi poznać że ja miłuję Ojca i że tak czynię, jak mi polecił."
Ci, którzy narodzili się z Ducha Świętego, również powinni działać w autorytecie Jezusa Chrystusa, który otrzymali wraz z nowym narodzeniem.
Tylko żyjąc według Ducha, a nie według ciała, możemy działać w autorytecie Jezusa Chrystusa.
W tym autorytecie mamy przeciwstawić się diabłu.
List Jakuba 4:7 "Przeto poddajcie się Bogu, przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was."
Te wersety mówią, że uczniowie Jezusa mają przeciwstawiać się diabłu w oparciu o autorytet Jezusa Chrystusa, a nie o własne możliwości.
Nie w swojej mocy, ale będąc poddani Bogu i w Jego autorytecie.
Te słowa zapewniają, że przeciwstawiając się szatanowi odniesiemy zwycięstwo i jest to możliwe wyłącznie w autorytecie Jezusa Chrystusa, który pokonał szatana na krzyżu i odebrał mu władzę nad każdym człowiekiem. Nad każdym, kto narodzi się z Ducha Świętego Boga.
ZWIEDZENIE
Ewangelia Mateusza 24:24 "Powstaną bowiem fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy i czynić będą wielkie znaki i cuda aby, o ile można, zwieść i wybranych"
Jezus zapowiada, że możliwe jest zwiedzenie nawet wybranych, tych, którzy narodzili się z Ducha Świętego. Zwiedzenie jest zastąpieniem Prawdy, którą jest tylko i wyłącznie Jezus Chrystus inną "prawdą", która jest kłamstwem a pochodzi ona, ta inna "prawda" od ojca kłamstwa czyli szatana.
Ewangelia Jana 8:44 ".. gdy mówi kłamstwo i mówi od siebie bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa".
Zwiedzenie to uwierzenie w te kłamstwa i przyjęcie ich za prawdę, co oznacza, że zwiedzenie jest odrzuceniem Prawdy i trwanie w kłamstwie. Jedyną Prawdą jest Jezus Chrystus i Jego Słowa.
Ewangelia Jana 14:6 "Ja jestem Droga ,Prawda i Życie..."
Zwiedzenie w efekcie prowadzi do myślenia o samym sobie a nie o Bogu, na skupieniu swojej uwagi na swoim ja . Zwiedzenie to postawa pychy, która w końcu prowadzi do upadku i życia w niewoli kłamstwa.
Zwodzicielem jest szatan bezpośrednio lub działając przez ludzi, których on kontroluje. Księga Rodzaju 3: 13"Wtedy rzekł Pan Bóg do kobiety: Dlaczego to uczyniłaś? I odpowiedziała kobieta: Wąż mnie zwiódł i jadłam."
Równie ważnym i niebezpieczny zwodzicielem może być serce człowieka czyli moje ja. Jeśli nie jesteś całkowicie poddany Jezusowi Chrystusowi, to odrzucisz Jezusa, Jego słowa a skupisz się na samym sobie i uwierzysz w kłamstwa szatana. Te kłamstwa zbudowane są na tym, co widzą oczy i co podpowiadają zmysły. I to jest postawa pychy przeciwna do postawy pokory. Jeśli będziesz ufać własnym oczom i wierzyć, że prawdą jest to co widzisz czyli fakty, to uwierzysz we wszystkie "cuda" szatana i zostaniesz zwiedziony.
Wzorem , jak ustrzec się zwiedzenia jest Jezus Chrystus, który, gdy był kuszony przez szatana na pustyni, trwał w Słowie Bożym i dlatego nie uległ pokusie ani zwiedzeniu szatana, który Go kusił w oparciu o fakty mające miejsce w rzeczywistości. Głód, pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha życia.
Pewną pomocą w uchronieniu przed zwiedzeniem są słowa z listu do Efezjan 6:11-13 :"Dlatego weźcie całą zbroję Bożą, abyście mogli stawić opór w dniu złym i, dokonawszy wszystkiego, ostać się." Jezus, kiedy był kuszony na pustyni przez szatana, używał Słowa Bożego i zwyciężył szatana .Trwając w Słowie Boga nigdy nie ulegniemy zwiedzeniu. A Bóg zapewnił i cały czas zapewnia przez swojego Ducha, że nigdy cię nie opuści i nigdy cię nie zostawi. Nigdy nie odda cię szatanowi.
ZWIEDZENIE WE WSPÓŁCZESNYM KOŚCIELE
Chrystus ostrzegał, że czasy przed Jego powtórnym przyjściem na Ziemię będą się charakteryzować wzmożoną aktywnością fałszywych proroków głoszących tzw. “ przebudzenie duchowe “ kościoła, dokonujących fałszywych znaków i cudów. Apostoł Paweł przepowiedział wielkie ODSTĘPSTWO w Kościele, a nie wielkie przebudzenie( 2 Tym.4,3 ; Dz.20,28-30 )
Zwiedzeni chrześcijanie uważają, że są „małymi bogami '' i mają pełnię mocy Ducha Świętego, która objawia się m.in. w szczególnych objawieniach, modlitwie na językach nieprzypominających języków narodowych, upadek w duchu, konwulsje i tarzanie się po podłodze, święty śmiech. Na spotkaniach pojawia się złoty pył, rzekome uzdrowienia i wskrzeszenia, towarzyszą im mistyczne doświadczenia. Uwielbiają znaki i cuda, opowiadają o odwiedzinach aniołów. Samozwańczy apostołowie zdobywają autorytet mając „szczególne namaszczenie”. Powstają „szkoły” prorokowania i uwalniania.
Zwiedzenie wchodzi do kościołów poprzez głównie Ruch Wiary oraz Nową Apostolską Reformację, które to ruchy zataczają coraz szersze kręgi.
Według tych, którzy bezkrytycznie przyjmują te nauki, Biblia zawiera objawienie nieaktualne, dlatego ślepo podporządkują się wytycznym swoich liderów i wizjonerów .
Jezus powiedział, że wielu będzie zapewniać, iż prorokowali i dokonywali cudów w Jego imieniu, choć On nigdy ich nie znał [Mat. 7:22-23].
Wielkim niebezpieczeństwem jest również to, że przedstawicielom tych ruchów zależy na jedności ekumenicznej – czyli na kompromisie kosztem prawdy w celu stworzenia kościoła, w którym jest miejsce dla każdego bez względu na to, w co i jak wierzy, a nie jedność duchową opartą o posłuszeństwo Słowu Bożemu i prowadzeniu Ducha Świętego.
Polecane wykłady:
https://www.youtube.com/watch?v=2NlqAi8DH-4&t=2s
https://www.youtube.com/watch?v=icwbT9LnBOA&t=1236s - 3 części
https://www.youtube.com/watch?v=eW1YLk1_TT4&t=47s - 3 części
DWÓCH KRÓLÓW
Pierwszy, który pokonał wrogiego Goliata, a następnie zasiadł na tronie Izraela- nazywał się Dawid.(2 Sam.5,3-5)
Drugi, który wjechał jako król do Jerozolimy na oślęciu(Mt 21.5; Iz.61.11), a potem zawisł na krzyżu Golgoty z napisem wyroku: Jezus, król Żydów.(Mt.27,35-37)
Co łączy te dwie postacie?
Obydwaj urodzili się w tym samym mieście - Betlejem (Jezus i Dawid Łk.2,3-7, Obj.22,16-Jezus z rodu Dawida)
Obywaj zostali namaszczeni, by zaprowadzać swoje królestwo: Dawid w chwili pomazania go oliwą przez kapłana Samuela – 1Sm.16,13, a Jezus w czasie chrztu w Jordanie, gdy spoczął na Nim Duch Boży- Mt.3,16-17. O królewskości Jezusa świadczą też dary, które złożyli Mu trzej magowie po Jego urodzeniu (Mt.2,2 i 11).
Obydwaj byli prześladowani z powodu zazdrości i zawiści: Dawid przez Saula, a Jezus przez przywódców duchowych Izraela i starszych ludu ( Mt.27,18).
Obydwaj toczyli wojny: Dawid przez całe swoje królowanie walczył mieczem i Bóg dawał mu zwyciężać wrogów i błogosławił jego domowi.
Jezus również staczał bitwy i zwyciężał, używając jako oręża Słowa Bożego. Czynił tak, nie tylko podczas próby na pustyni, czy w Getsemane, ale również wtedy, gdy wyganiał demony i leczył choroby. Jezus przyniósł ludziom nie tylko nadzieję i rozwiązanie ich problemów na Ziemi, ale oferował im znacznie więcej - wolność od ich własnych grzechów, poprzez wiarę w Syna Bożego.
Co różni te dwie postacie ?
Dawid, choć prześladowany przez Saula, ocalał. Następnie przez 40 lat panował nad Izraelem i Bóg był z Nim. Dokończył swego życia w starości (zmarł mając 70 lat). Dawid umarł w pałacu w Jerozolimie, lecz pochowany został w Betlejem. Dawid do końca życia pozostał władcą ludu Izraela, który uznawał Go za swego króla.
Jezus był prześladowany od urodzenia. Najpierw Herod chciał Go zabić, gdy był niemowlęciem (Mt.2,13). Potem wiele razy inni Jego wrogowie usiłowali Go osaczyć i zgładzić (J 7,44; 8.58-59;11.53 etc.). W końcu w wyniku zdrady Judasza, prześladowcy Jezusa schwytali Go, pojmali i doprowadzili do osądzenia i skazania na śmierć jako przestępcy, na krzyżu (Mt.27,27-44 i 46-50).
Jezus oddał ducha na wzgórzu Golgoty za murami Jerozolimy. Pochowany został w nie swoim grobie, lecz Józefa z Arymatei (Mt.27,57-59).
Jezus nigdy za swego życia na ziemi nie został uznany za króla Żydów (to Piłat taki napis umieścił na krzyżu - J.19.11-16).
Jezus powiedział natomiast o sobie samym, że gdy przyjdzie drugi raz na Ziemię, wtedy zasiądzie na tronie swojej chwały na sąd, jako Król ( Mt.25,3; 34). W Objawieniu czytamy opis Jezusa jako Króla i Pana wszystkich narodów - ( Obj.19,11-16).
Dawid, ziemski król panował nad Izraelem czterdzieści lat, umarł i spoczął w grobie.
Jezus, niebiański Król, choć umarł po trzech latach swojej służby dla Izraela, to powstał z martwych i żyje wiecznie! (Obj.1.17-18)
Kogo Ty, czytający to rozważanie, uznałeś za swojego króla? Inaczej mówiąc, kto panuje w twoim życiu ?
Jeśli twoim Panem jest Jezus Chrystus, to przyjrzyj się, jak służysz swemu Panu. Czy właściwie zarządzasz tym, co Pan Ci powierzył lub zlecił ? (Mt.25,14-30).
Otwórz Boże Słowo i skonfrontuj z Nim swoje codzienne decyzje i wybory, a znajdziesz odpowiedź na te pytania.